ترور داریوش رضایی نژاد در شرق تهران

آخرين جزئيات حادثه تروريستي 1390/5/1 تهران

خبرگزاري فارس: فرد ترور شده در حادثه تروريستي امروز تهران، يكي از دانشجويان برق (گرايش قدرت) دانشگاه خواجه‌نصير‌الدين طوسي است.

به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس عصر 1390/5/1 داريوش رضايي‌نژاد دانشجوي فوق ليسانس برق گرايش قدرت دانشگاه خواجه نصير‌الدين طوسي در مقابل درب خانه‌اش در خيابان بني‌هاشم تهران ترور شد.
در اين اقدام تروريستي همسر و كودك اين فرد نيز مصدوم شدند كه براي مداوا به يكي از بيمارستان‌هاي تهران منتقل شده‌اند. داريوش رضايي‌نژاد از همكاران وزارت دفاع كشور بود.
طي روز های گذشته برخي رسانه‌هاي كشور به اشتباه وي را يكي از دانشمندان هسته‌اي كشورمان قلمداد كرده بودند در حالي كه اخبار موثق حاكي از آن است كه فرد ترور شده جزء دانشمندان هسته‌اي نبوده و دانشجوي فوق‌ليسانس برق (گرايش قدرت) دانشگاه خواجه نصير بوده است.

رضايي‌نژاد سال 87 به همراه 20 نفر ديگر در دوره كارشناسي ارشد مهندسي برق (گرايش قدرت) دانشگاه خواجه نصير با دانشگاه هانور آلمان پذيرفته شده بود.

شهادت حسین مومنی

شهادت یک دانشجوی دیگر از دانشگاه خواجه نصیر

حسین مومنی دانشجوی بسیجی دانشگاه صنعتی خواجه نصیر، شب گذشته حین ماموریت در مناطق محروم ، پس از انحراف اتومبیل از جاده ، به فیض شهادت نائل گشت.

به گزارش پژواک ، این حادثه زمانی رخ داد که وی در حال بازگشت از اردوی جهادی در مناطق شهرکرد بود و به علت انحراف اتومبیلش از جاده دچار حادثه می شود. متاسفانه به دلیل نبود دید کافی و عدم اطلاع وسایل نقلیه ای که از این مکان عبور می کردند ، مردم منطقه دیر به این موضوع پی برده و با دیر رساندن این بسیجی به بیمارستان، وی به فیض شهادت نائل می گردد.

حسین مومنی ، دانشجوی مکانیک دانشگاه خواجه نصیر ورودی 87 و مسئول بسیج سازندگی این دانشگاه بوده است.

نخستین حافظه ی جانبی برای مغز ساخته شد

تصور کنید روزی بتوانید یک مموری کارت را به مغز خود وصل کنید و از فایلهای موجود در آن بلافاصله استفاده کنید. مثلا اطلاعات مورد نیاز برای یک کنفرانس یا امتحان را دانلود کنید و آن را چند دقیقه قبل از شروع جلسه در مغزتان ذخیره کنید و در جا از داده های آن استفاده کنید. یعنی یک ماتریکس تمام عیار. خب به نظر می رسد این تصور چندان هم دور از ذهن نیست. چون دانشمندان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی توانسته اند قدمهای اولیه در این راه را بردارند.

بعد از مطالعات فراوانی که دکتر تئودور برگر و همکارانش در مورد واکنشهای شیمیایی فرآیند یادگیری کوتاه مدت در مغز موشها انجام دادند، توانستد یک چیپ کوچک بسازند که از الکترودهایی برای اتصال به مغز و افزودن به ظرفیت حافظه استفاده می کند.این پروتز عصبی قادر است سیگنالهای عصبی را ذخیره کند و درست مانند یک حافظه جانبی الکترونیکی به موشها کمک کند تا سریعتر و بیشتر یاد بگیرند.

با روشن کردن مدار، یادگیری به موشها القا می شود و آنها "یاد می گیرند" و با خاموش کردن مدار، همه چیز را به سرعت فراموش می کنند. دکتر برگر ادعا می کند که اگر بتوانند جزئیات بیشتری از فرآیند رمزنگاری سلولهای عصبی را بفهمند، قادر خواهند بود تقریبا هر چیزی را در حافظه ایجاد یا حذف کنند. دقیقا مثل یک فلش مموری که به مغز وصل می شود. در حال حاضر تحقیقات آنها بر روی موشها موفقیت آمیز بوده و هدف بعدی آنها اجرایی کردن این پروژه در مورد میمونهاست.

پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در مقاله ای که برای معرفی این تکنیک منتشر کرده اند، هدف از تحقیق بر روی چنین طرحی را کمک به بازیابی حافظه و یا افزایش ظرفیت حافظه در بیماران مبتلا به آلزایمر، سکته مغزی یا ضربه به جمجمه اعلام کرده اند. اما صبر کنید... مساله خیلی شبیه داستانهای علمی-تخیلی به نظر می رسد. اگر واقعا چنین دستاوردی در آینده محقق شود، فکر می کنید چه واکنشهایی را در میان مردم بر می انگیزد؟ چه استفاده ها (یا سوء استفاده های) دیگری می توان برای آن در نظر گرفت؟ اگر چنین فلش مموری در دسترس شما بود، چه فایلهایی را روی آن ذخیره می کردید؟

منبع : نارنجی